O Gece

.
Sensiz koylarda
Hırçın bir denizdim
Senli olmanın
O gece anladım zorluğunu
.
Buruk tadında içtiğim şarabın
Akşam loşluğunda
Gülen gözlerin vardı
Herkesi görüp, beni görmeyen
.
Kahve buğulu gözlerin
Gece kızıllığındaydı
Küskün yüreğimin
.
Biraz öfke, biraz hüzün
Ve az da kırmızı şarap
Katlanır değilmiş
Varlığında yokluğun
.

20 Mayıs 2004

Nesrin Göçmen

Sevdanın Gölgesi Değildi Hakkı

.
Eskitemediği anların
Tavanda dans eden gölgesinde
Seyredilirken buldu kendini

.
Ödünç sevgiler çoğaltırken şehir
“Sevdanın gölgesi değil hakkım”
Diyerek gülümsedi burukça

.
Beklerken tenine
Sıcak terlerle akacak
Sevişerek çoğalacak birini
Gizlerde kırıldı, yaş aldı
Yaşamın yan koltuklarında

.
Büyüttü delik ceplerinde
Bugünü yok eden geçmişin
Savunmasız korkularını

.
Asılırken yalanlı gülüşler
Kırgınlık, küskünlük halkalarına
İsyan ve alevli yasaklar
Saçlarında kızıllara boğuldu
İhanet çukurlarında

.
Tüm şehir esrikken geceye
“Hakkım değildi gölgede kalmak”
Diyerek gülümsedi burukça

.
17 Aralık 2006
 
Nesrin Göçmen
 

Ankara

.
İlkçağlarda doğumun Bronz Devri’yle başlar
Hatti Uygarlığı’yla yıllar süren tarihin
Hititler, Lidyalılar, Frikyalılar, Persler
Sonrası Galatlara başkentlikti tercihin
.
Tutamadı kendinde Roma İmparatoru
Arap, Pers akınları; ardından Malazgirt’le
Aydınlandı tarihte yanıtsız birçok soru
Alparslan sayesinde buluştun adaletle
.
“Ankyra”, Engüriye', 'Engüri' oldu ismin
“Angora”ydı Timurlenk Yıldırım’ı yenince
Moğol istilasıyla tükenmedi hiç azmin
Yine Türklerin oldun kanarken ince ince
.
Hasta adam Osmanlı sancılandı yıkıma
Milli hareketlerin ilk karargâhı oldun
Emperyalist batılı göz dikince yurduma
Kemal öncülüğünde vatanseverle doldun
.
Kurtuluş Savaşında üstlenmiştin büyük rol
Açılınca inançla Büyük Millet Meclisi
“Ya istiklâl ya ölüm” yoktu başka çıkar yol
Yüreklerde inledi Cumhuriyet’in sesi
.
Bozkırın ortasında gelincikler açarken
Aydınlıkla süslendi kınası yiğidimin
Yurduma başkent oldun, özgürlüğü saçarken
Toprağım tarih yazdı kanıyla şehidimin
.
11 Şubat 2008
 
Nesrin Göçmen
 

Düğün

                                               -Mevlâna’ya saygıyla-

O aşk içre, ayıkken sarhoş gezer
Kendine çoğalır, sığmaz kendine
Ölüm dedikleri nedir ki
Düğündür O’nun için
Esrir O’na ney ile gudüm ile
Arınır tüm dünya nimetlerinden
Vahiy bilir, kendini sınar O’nda
Sağ eliyle O’ndan alır
Sol eliyle kula verir
Öylesi kutsal bir ibadettir ki
Döner kendi mihrabında, yüz sürer O’na
'Şeb-i Arûs' dur her saniye, O’nu görür
Bir doğal günün sonudur, bir kapı
Ufuktaki o kırmızı gül
 
Nesrin Göçmen
 

Cantanem Günler yıla döneli yosunlarım çoğaldı Sessizliğin vuslatı seçmiş olsun cantanem Estirdiğin rüzgârlar yağmurlarımı aldı Bakışından hüzünler kaçmış olsun cantanem . Yüreğim incilendi bir görsen ne haldedir Bedenim yorulsa da anılarım zindedir Ulaşılmaz düşlerim buğulu gözündedir Ela gözler çiçeği açmış olsun cantanem . Meğer dibi delikmiş bindiğimiz geminin Çukurları dolmuyor attığın her merminin Dayanılmaz olsa da sevdaya özleminin Bahçesine kırlangıç göçmüş olsun cantanem . Yazılmış yazgı bir kez şikâyetim yok senden Tenimden silinmeyen unutulmaz busenden Yayılan umutlardır yaşamama bil neden Yalanların zemzemi içmiş olsun cantanem

Nesrin Göçmen

Suçum Sabit, Cezam Müebbet . Korkulardan korkmuyorum derken, Geçmişin izleri takılıyor peşime Üşürken yüklemsiz tümceler yalanla Aralıktan bakan mutluluk Kanıyor nazar boncuksuz aşklara . Sahtelikte gerçek olan varsayımlar Büyük bir gürültüyle patlıyor Yargı, bağbozumu soluklarında Bıçak sırtında durmak ya da gitmenin Ucuz, ürkek pazarlıklarında . Zaman beni bana bırakınca, Mâhkum oluyor kendim içimde Ancak, üzerine ilaç sıkılacak Hamamsız bir sivriböcek Karıştırıyor dünlerle yarını . Bestelerken dağınık notalarım Bütünle yarımın senfonisini, Güneşi nadasa bırakıyorum gözlerinde Olur ya hani, olur ya belki Buzdağlarını eritir diye . Pişmanlık mekik dokurken geç kalmışlığa Ay ışığına kızıllar giydiriyor saçlarım İki ucunu görmeyen kör yazgım Geceler kurtulsun derken arsız sabahlardan Hükmüm veriliyor yok oluşa . Suçum sabit, cezam müebbet . 08 Ocak 2008

Nesrin Göçmen

Düzenin Düzensizliği . Terleriyle yıkadı toprağını karınca Bereketi ararken emeğin kavgasında Ayağına takıldı dört yapraklı bir yonca Anladı ki güçlüler yok etme çabasında . Bir zamanlar beyazdı kuşlarımız göklerde Ürperirdi korkular giyilen özgürlükle Kör kılıçlar parladı pembe, beyaz köşklerde Düzenler altüst oldu işlenen nankörlükle . Düzlemi sıfırlamak elinizde değil ki Tuvaldeki renklerde sen kimse olamazsın Eleğinde birikmiş isyanlarından belli . Eskiyen zamanlara yeniyle dolamazsın Sözcükleri çeksen de bir uçtan diğerine Pişmanlık fayda vermez tarihsel kaderine . 18 Ocak 2008

Nesrin Göçmen

Zaman Gitmek Zamanı

.
Ömürle ölüm arası
ısmarlanmış yaşamı
özgürce, yargısız
yaşamak kolay mı?
.
Kim bilir
kaç kez şaşırttı
gelincik yaprakları,
çiy tanelerinde
üşüyen gerçekler?
.
Titrek parmaklarda
biriktikçe şiirler,
sen olamayan sende
sussan da neye yarar?
.
Zaman aştıkça seni
yıpranmış bir bedenle,
duvara karşı koymak
daha büyük bir zarar...
.
Bakma kusuruma,
şimdi gitmek zamanı
bağışla sevgili...
.
13 Nisan 2007
Nesrin Göçmen